”Bir Umut Projesi Olarak” İNSAN Hakkında…

Standard

97fe6a4a39853526154387459375ea98

İnsan UMUT sözcüğü ile BEKLENTİ sözcüğünün anlamlarını birbirine karıştırır!

BEKLENTİ, belirli şekilde davranarak, belirli sonuçları elde edeceğimize dair inancımız ve bazen de inadımızı tanımlayan bir sözcüktür.

UMUT, ise yaşanan her ne olursa olsun ışığımızın karardığını düşünmemek, yolun bittiği sonucuna varmamaktır. Continue reading

İNCİNMEK Hakkında…

Standard

mirkohanak

Acının en inciten yanı, verdiği hasardan ziyade başımıza gelebiliyor olmasıdır! Zira acı çekebiliyor olmak, bize İNCİTİLEBİLİR olduğumuzu fark ettirir…

Tüm genetik hafızamız ve çocukluktan kalma kayıtlarımız, değerli şeylerin üstüne titrenildiğine, onların özenle korunup sakınıldığına, sırf onlara zarar gelmesin diye bir çok şeyin gözden çıkartıldığına ve incitilebilir olan şeylerin gözden çıkartılabilir… yani değersiz olduğuna işaret etmektedir.

Bize acı veren, yapılmış olan hareket, başımıza gelen olay filan değil… basbayağı bu kayıtlardır!

Biz incitici bir durumla karşılaştığımızda, etrafımızdaki herkesi korunmuş ve sarmalanmış, kendimizi ise ”De Get’lenmiş” hissederiz. Continue reading

MASUMİYET Hakkında…

Standard

by Christian Schloe

by Christian Schloe

 

Sezen Aksu ‘fado’ gibi, insanın kılcal damarlarını ince ince sızlatan bir şarkı yapmıştır Murathan Mungan’ın şiirinden; ESKİDEN Çook Eskiden…

‘Eskiden’ sözcüğünün geçtiği tüm şiirlerde bir geçmişe dönüş arzusu olur. Ama bu sözlerin daha derinine inildiğinde asıl özlem duyulanın geçmiş değil, masumiyet olduğunu fark ediyor insan.

Bu şiir içimizdeki küçücük bir odada bacaklarını göğsüne çekmiş oturan o terk edilmiş çocuğa ağlıyor.

”İçimizde”, çünkü o çocuk ‘dış dünya’ dediğimiz alanda yeri olmayan bir varlık…

”Dudağımızın Üzerindeki Süt İzi” gibi davranıyoruz masumiyetimize; toplum içine çıkmadan önce komik görünmemek için siliyoruz.

Çünkü biz masumiyetimizi hayat içerisinde anlamlı ve yararlı kılmayı bilemiyoruz. Bu yüzden de onu sandıklara kapatıp, üstüne kilitler vurup, günü tabiri caizse ”Sokak İnsanı” kimliğimizle yaşıyoruz.  Sonra da bazı akşamlar, eskileri yad etmek için masumiyetimizi masaya oturtup, onunla iki tek atıyor, omzunda ağlıyoruz…

Ve herkese ”ASLINDA İYİ BİR İNSAN” olduğumuzdan bahsediyoruz…

Continue reading

KİBİR Hakkında…

Standard

by Andre Kohn

by Andre Kohn

Sorsanız kimse varlığını kabul etmez… Ama insan’ın en büyük zaafı KİBİR’dir 🙂

Hatta pek çoğumuzun canına okuyan ”değersizlik kaygısı” dahi kibirin öz kardeşidir…

Gözle görünen kibrin altında bastırılmış değersizlik korkusu, gözle görünen değersizlik korkusunun altında ise çarpıtılmış ve abartılı bir önemsenme ihtiyacı yani yine kibir yatar. Continue reading

KALBİN YOLU’nu SEÇMEK Hakkında

Standard

by Marco Ortolan

by Marco Ortolan

İnsan RUH’tandır… Ama bu dünyadaki varlığı NEFS ile kaimdir. Ve görevi nefsine RAĞMEN ruhunun çektiği yöne gitmektir.

Nefs, ruh ile bütünlüğünü pekiştirmek için yürüdüğü bu yol boyunca, arzunun tuzakları kadar, aklın tuzaklarına da düşecektir. Ve en doğrusunu ya da en zevklisini yapmaya çalışırken, bir çok kez kendini ”an itibariyle” çıkışsız görünen bir dipte bulacaktır. Continue reading